Column Willem Westermann: 2040: Geen toekomst zonder visie

Het is 2040. Je zou denken dat we inmiddels in een toekomst leven waarin technologie, duurzaamheid en cultuurbeleid stevig verankerd zijn in consistent over-heidsbeleid. Maar wie terugkijkt naar de wispelturige koers van het kabinet hal-verwege de jaren '20, weet beter. Elk jaar andere visies, wisselende subsidies, elke vier jaar (of korter!) een andere koers en weinig oog voor wat écht nodig was: een stabiele, toekomstgerichte visie voor onze sector.

Als technische professionals in de entertainmentwereld staan wij op het kruispunt van cultuur, technologie en infrastructuur. We bouwen de podia, zorgen dat het geluid feilloos is en dat licht en video mensen raken. Maar zonder langetermijnbe-leid lopen we constant achter de feiten aan.

Neem frequentieplanning. De explosieve groei van draadloze apparatuur van in-ear systemen, camera's, tot draadloze microfoons botst al jaren met de steeds vollere ether. Frequente herverdelingen en een gebrek aan beschermde frequen-tieruimte voor culturele toepassingen zorgen voor onzekerheid en extra kosten. In 2040 hebben we structureel beleid nodig waarin entertainmenttoepassingen een erkende plaats houden in het frequentiebeleid. Dit vereist samenwerking met het ministerie van EZK en de Autoriteit Consument & Markt.

Dan de duurzaamheid. We hebben stappen gezet hybride aggregaten, herbruik-bare decors maar de echte transitie vereist investeringen en stimulering. Denk aan infrastructuursubsidies voor schone energie op festivals, of een duurzaam-heidslabel voor productiebedrijven. Daarvoor is het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat onmisbaar.

En natuurlijk: financiering. Culturele techniek is geen sluitpost, maar een essen-tieel onderdeel van onze creatieve economie. Toch blijven technici vaak buiten beeld bij subsidieregelingen. In 2040 moet er structurele erkenning en financie-ring zijn voor de technologische kant van cultuur. Het ministerie van OCW moet, samen met Financi´en, technici als volwaardige makers erkennen.

De toekomst vraagt visie. Geen pleisters, maar plannen. Geen tijdelijke regelingen, maar structurele samenwerking tussen de overheid en onze sector. Als we in 2040 ?cht een bloeiende, innovatieve en duurzame entertainmentindustrie willen heb-ben, dan moeten we nu in 2025 bouwen aan kaders die verder reiken dan de volgende verkiezingen.

Uitdaging daarbij is dat er allerlei ministeries aan allerlei onderwerpen werken. En dat niet zij maar wijzelf de verbinding leggen tussen die onderwerpen. De festival-organisator weet inmiddels dat er heel veel ministeries met heel veel regelingen over het 'product' festival, met wat daarbij hoort, wat te zeggen hebben. Nog los van de gemeenten en provincies Op het festival kunnen die disciplines elkaar leren kennen. De festivalorganisator als verbinder

Mooi om dit af en toe, zeker nu richting de verkiezingen van de Tweede Kamer en de Gemeenteraadsverkiezingen, te benoemen en wat in te vullen. We mogen er zijn en moeten blijven.

De techniek is er. De mensen ook. Nu de politiek nog.

Willem Westermann
Vereniging van Evenementenmakers
www.vvem.nl